Nazwa “opłatek” pochodzi od łacińskiego słowa “oblatum”, czyli dar ofiarny. Dawniej człowiek składał ofiary nieznanym siłom – wodzie, piorunom, wiatrom, trzęsieniom ziemi, by ustrzec się od tego wszystkiego, co mogło mu zagrażać. Praktyka pieczenia chleba przasnego, niekwaszonego, takiego, jakiego używał Pan Jezus przy Ostatniej Wieczerzy, pochodziła z czasów biblijnych, od Mojżesza i zachowała się w Kościele do dziś, choć obecnie ten chleb ma inny wygląd, jest bielszy, cieńszy i delikatniejszy. Opłatki, jakie my dziś znamy (nebula – mgiełka) pierwsi zaczęli wypiekać zakonnicy z klasztoru benedyktyńskiego we Francji. Stamtąd zwyczaj ten rozpowszechnił się na całą Europe i wraz z chrześcijaństwem przybył tak.e do Polski. Opłatek u.ywany był jednak wyłacznie do Mszy sw. i do konsekracji komunikantów dla wiernych. Dopiero od XV wieku stał sie bardziej popularny, kiedy nastapił jego masowy wypiek. Był przekaska do wina, srodkiem do pieczetowania listów, smarowany miodem był przysmakiem dzieci